Annelik ve çocuk bakımı üzerine birçok kitap ile yazı var. Kimileri bunları uygulayabiliyor kimileri de uygulayamıyor. İşte okudukları ile yaşadıkları farklı olan annelerin internette dolaşan tecrübeleri...

"Hamileliğimde bunların hepsini okuyup, duyduğumda ben de bunları böyle kitabına göre yapacağım diye kendimce karar vermiştim. Ama gerçek hayatta neler oldu neler? İşte benim tecrübelerim:

1. Okudum ki: Doğduğunda mutlaka sadece anne sütü verilecek. Yoksa biberona alışabilir veya "emzik karıştırma sorunu" yaşayabilirmiş.
Yaşadım ki: Bebişin kilosu önemli miktarda azalır ve doktor formula ver derse, aynen formula takviyesini dayıyormuşuz.

2. Okudum ki: Sallayarak uyutmaya alıştırmamak lazımmış.
Yaşadım ki: İlk 3 ay bebişin uyuması için her yol mübahmış.

3. Okudum ki: Bebeğimizi memede veya biberonda uyutmamak lazımmış.
Yaşadım ki: Bebiş uyuyacaksa uyusunmuş, ister memede, ister biberonda, ister bacakta sallanırken...

4. Duydum ki: Aman her gak guk dediğinde bebeği kucağa almayın; kucağa alışırmış, şımarırmış.
Yaşadım ki: Kucağa alışma diye diye birşey yokmuş. bebişimizi bol bol kucaklayıp, sarılıp öpecekmişiz. Güven duygusunun gelişmesi için ağladığında cevap verecekmişiz. Sonra çombak zaten kucaktan kaçmak için solucan gibi kıvranacakmış.

5. Okudum ki: 6-7 aylıktan sonra gece beslemelerini kesecekmişiz.
Yaşadım ki: Bu lafi edenler yavrularımız gece uyanıp ağladığında mıçlarında pireler uçuşarak beşinci uykularını uyuyorlarmış. Biz ise gidip güzelce beslemeye devam ediyormuşuz.

6. Okudum ki: İlk dişler ortalama 6. ayda çıkarmış.
Yaşadım ki: İlk dişler 11. - 12. ayda da çıkabilirmiş.

7. Okudum ki: Bebeklere TV seyrettirilmemesi gerekirmiş.
Yaşadım ki: Yavruya yapılacak başka animasyon kalmadığında ve yavru sıkıntıdan sınır küpü olduğunda (az da olsa) TV imdadımıza yetişirmiş.

8. Okudum ki: 1 yaşını geçtiğinde biberonla süt/su vermeyi bırakmak gerekirmiş.
Yaşadım ki: Başka türlü süt içmeyi kabul etmiyorsa biberonla vermeye devam edilirmiş.

9. Duydum ki: Çocuklar 1 yaşından evvel tuvalete alıştırılabilirmiş. (Ya da: annem, ben, kardeşim vs)
Yaşadım ki: Yavru hazır olmadan hiçbirşeyi zorla yaptıramazmışsınız.

10. Düşündüm ki: Biyoloji bilgilerime dayanarak ailede çoğunluk sarışın ise ben de kabak kafalı bebish bekleyebilirim.
Yaşadım ki: Çocuğun kesinlikle sana benzemeyebilir hatta uzak atalarından birine bile çekebilirmiş.

11. Düşündüm ki: Sonsuza kadar yavruşumu emzireceğim.
Yaşadım ki: Sütüm tahminimden evvel azalabilirmiş, hatta kesilebilirmiş.

12. Düşündüm ki: Bunların hepsini ben tek başına yaparım. Kimseye ihtiyacım yok.
Yaşadım ki: Annem olmasa bu çocuk 2 aylık olmazmıs. Belki olurmuş ama o zaman ben böyle olmazmışım.

13. Duydum ki: Ooooo onların zamanında onlar yokmuş, bunlar yokmuş, annelik çok zormuş.
Yaşadım ki: Annelik hala zor.

iVillage