Tansiyon değerleri artık ideal ya da yüksek olarak ikiye ayrılmıyor. Yeni kılavuza göre kan basıncı, ideal, normal, normal yüksek, 1. derece, 2. derece ve 3. derece yüksek olarak kategorize ediliyor.

Avrupa Kardiyoloji Derneği ve Avrupa Hipertansiyon Derneği’nin oluşturduğu Çalışma Komisyonu, “Yüksek Tansiyonun Kontrolü” konulu 2007 kılavuzunu yayınladı. Avrupalı bilim adamları 2007 Kılavuzu’nda, doktorlara, yüksek tansiyonun ve beraberindeki kalp hastalıkları ile iç organ hasarlarının belirlenmesi için yapılacak muayenelerde; risk faktörünü belirlemek için bel çevresi ölçümü ve beden kitle endeksinin hesaplanmasını da öneriyorlar. Yüksek tansiyon ve beraberindeki hastalıkların bulunma riski için tehlikeli bel çevresi ölçüleri, erkeklerde 102, kadınlarda ise 88 santimetrenin üstü olarak hatırlatılıyor.

Kilo verip tansiyonu düşürün

Kılavuzda bugüne kadar yapılan tüm çalışmalarla da gösterildiği gibi tansiyonun, kiloyla direkt ilgili olduğu vurgulanıyor. Fazla kilo ve vücuttaki yağ, tansiyonun yükselmesine ve yüksek tansiyon hastalığına zemin hazırlıyor. Ayrıca kilo vermenin obez hastalarda tansiyonun düşmesine neden olduğu kanıtlanıyor. Birçok çalışma 5.1 oranında kilo kaybında, büyük ve küçük tansiyonda 4.4 ve 3.6 mmHg oranında düşüş olduğunu gösteriyor. Bu oran daha yüksek miktardaki kilo kayıplarında daha yüksek tansiyon düşüşleri ile görülüyor. Uzmanlar, kilo vermenin ardından, orta yaşlılarda yaşla birlikte 0.5 - 1.5 kilo artışı da göz önüne alınarak, kilonun korunmasına da önem verilmesi gerektiğini vurguluyor.

Doktorlara öneriler

“2007 Yüksek Tansiyon Kontrolü Kılavuzu”nun oluşturulması için çalışan 50’yi aşkın bilim adamı arasında, Avrupa Yüksek Tansiyon Derneği Bilimsel Konseyi Başkan Yardımcısı olan Hipertansiyon ve Ateroskleroz Derneği Başkanı Prof. Dr. Serap Erdine de bulunuyor. Yüksek tansiyon hastalarında kardiyovasküler problemler ve kalp, damar, böbrek ve beyin gibi organlar açısından da organ hasarı riskinin çok yüksek olduğu belirtilen kılavuzda yer alan teşhis yöntemleri, tansiyon seviyesini belirlemeyi, yüksek tansiyonun ikincil nedenlerini bulmayı, kalp damar hastalıkları ve organ hasarı açısından riskleri belirliyor.
Kılavuzda tansiyon ölçümleri, tıbbi geçmiş, fiziksel muayene ve laboratuvar tetkiklerinden oluşan genel teşhis prosedürleri hakkında öneriler veriliyor. Buna göre;

* Hastalara tekrarlanan tansiyon ölçümleri yapılmalı, gün boyunca belirli aralıklarla, evde, işte, egzersiz sırasında tansiyon kaydı alınmalı.
* Hastanın ve ailesinin tıbbi özgeçmişi incelenirken hipertansiyon için belirlenen risk faktörleri gözden geçirilmeli;
* Ailede veya hastanın kendisinde önceden varolan yüksek tansiyon veya kalp hastalıkları hikâyesi,
* Ailede veya hastanın özgeçmişinde kan lipid dengesizliği,
* Ailede veya hastanın geçmişinde şeker hastalığı,
* Sigara,
* Beslenme alışkanlıkları,
* Obezite, egzersiz miktarı,
* Horlama,
*Kişilik özellikleri sorgulanmalı.
Hastanın teşhis için gerekli muayenesi ise tansiyon ölçümlerine ek olarak, bu muayenede bel çevresinin ölçülmesi, hastanın kilo ve boyu ölçülerek vücut kitle indeksinin belirlenmesi öneriliyor. Risk faktörlerinin varlığını kesinleştirmek için de laboratuvar tetkikleri gerekli görülüyor.

Hipertansiyon riskini düşürmek için önerilen yaşam değişiklikleri

* Sigarayı bırakmak.
* Fazla kilolularda kilo vermek ve kiloyu korumak.
* Alkol tüketimine dikkat etmek.
* Egzersiz yapmak.
* Tuz alımını düşürmek.
* Beslenmede doymuş yağ oranını azaltıp, sebze ve meyveye ağırlık vermek.

Ayşegül Aydoğan Atakan, Milliyet