Gelişen teknoloji, günümüz yaşam koşulları çocukların sağlığını da olumsuz yönde etkiliyor. Pediatri ve Pediatrik Endokrinoloji Uzmanı Dr. Neslihan Güngör, konuyla ilgili çarpıcı açıklamalarda bulundu.
Hareketsiz ya da az hareketli yaşam ve dengesiz beslenme gibi yaşam tarzı değişikliklerinin yol açtığı fazla kiloluluk ve şişmanlık, çocukları çok ciddi sağlık problemleri için tehlikeye sokmakta. Pediatri ve Pediatrik Endokrinoloji Uzmanı Dr. Neslihan Güngör, kronik yani uzun süreçli hastalıklar çocukların yaşam süresini ve yaşam kalitesini azalttığını belirterek şu açıklamaları yaptı:
ALERJİ VE ASTIMA DİKKAT
Uzun süreçli hastalıklar çocukların yaşam süresini çok azaltıyor. Örneğin, kronik böbrek yetmezliği gibi, ayrıca şeker hastalığı gibi rahatsızlıklar da bu grupta sayılabilir. Ciddi alerjik hastalıklar, astım gibi durumlar da tedavi ve koruyucu önlemlerle kontrol altına alınamazsa çocuğun yaşam kalitesini azaltmaktadır.
ŞEKER 1 NUMARALI SORUN
Özellikle son 20 yılda çocuklarda fazla kiloluluk ve şişmanlığın artması ile ‘Tip 2 Diyabet‘ dediğimiz bir şeker hastalığı tipinin artışı sözkonusu olmuştur. 1980’li yıllar öncesinde, sadece erişkin yaş grubuna ait bir hastalık hatta bazı kişiler atrafından ‘yaşlılık şekeri’ olarak bilinen bu rahatsızlık, kiloluluğun arttığı gelişmiş ülke çocuklarında giderek artışa geçmiştir.
20’SİNDE KALP HASTASI
Bu sorun, çocukları, erken yaşta görülecek kalp ve damar rahatsızlıkları için de ciddi bir tehlikeye sokmaktadır. Bu öngörülerin ciddiyeti, dünyanın birçok ülkesinde yapılan bilimsel araştırma ve gözlemlerle de desteklenmekte olup, sorun gerçekten çok ciddidir. Koruyucu önlemleri etkin olarak şimdi hayata geçirirsek, gelecek nesilleri koruyabiliriz. Aksi taktirde, 20’li yaşlarda kalp veya şeker hastalığı ile sıkıntı içinde yaşayan, yaşam kalitesi ve verimliliği azalmış nesillere zemin hazırlanmış olacaktır.
AZ HAREKET BOL ATISTIRMA DEVRi
Gelişmiş ülkelerde daha güncel olmakla beraber, gelişmekte olan ülkelerde de giderek artan bir "yaşam tarzı değişikliği" ile karşı karşıyayız. Çocuklarımız daha az hareket ediyor ve göreceli olarak daha fazla enerji maddesi (yiyecek ve içecekler) tüketiyor. Ulaşım, çoğunlukla motorlu taşıtlar ile yapılıyor, gıdalar ve atıştırmalıklar her yerde mevcut. Ayrıca küçük ambalajlar içinde, çok fazla miktarda enerji (kalori) içeren gıda ve yiyecekler (kaloriyoğun) artık hemen her yerde bulunmakta.