On altı yaşındayım. Her ramazan sonunda olduğu gibi, bayram namazından bir saat önce, babam dikiliyor başıma: “Hadi kalk.”
O yıllarda ramazanlar yaza denk gelmiyor. Dışarısı kar kıyamet. Ayrıca, uykumun en tatlı yerindeyim ve yataktan çıkıp onun peşine düşmek için büyük bir güç gerekiyor. O gücün bende olduğundansa hiç emin değilim. Gözlerimi açmadan, homurdanarak yanıt veriyorum.
Babamda pes edecek göz yok. Omzumdan hafifçe sarsarak “hadi” diyor tekrar. Bunu bir beş saniye sonra gelen, üçüncü “hadi” takip ediyor: “Hadi, namazı kaçıracağız.”
Şu hayatta neye mi dayanamam? Birinin bana sürekli “hadi” demesine. Sırf bu yüzden, normalde zevk alarak yapacağım bir sürü şeyden vazgeçmişimdir. Babamsa bu noktayı ısrarla görmezden geliyor. “Sen git ya...” diyorum kıçımı dönüp: “Ben gelmiycem.”
“Hadi kalk, bak üzülürüm sonra.”
“Tamam baba, git sen.”
Bir sessizlik daha... Sadece eski saatin tik-taklarının bozduğu bu sessizlik, babamın pes etmeye niyetinin olmadığını ve cemaate yanında oğluyla görünmek isteğini anlatıyor. Bense bir an önce başımdan gitmesini ve rüyamda Kim Gordon’u görmek istiyorum.
“Hadi...”
“Hadi demeyi kes.”
“Hadi kalk.”
“Ya gitsene ya, uyuycam ben.”
***
Ayak seslerinden anlıyorum, odadan çıkıyor. Yüzünü görmediğim için bunun ne anlama geldiğini bilmiyorum. Sonra açılıp kapanan dolap seslerinden, çalışan tıraş makinesinden ve geri döndüğünde odayı dolduran limon kolonyası kokusundan, hazırlanmış olduğunu anlıyorum. Kapıda durmuş bana bakıyor.
“Hadi kalk, hadi.”
“Of, git diyorum bi saattir, ben gelmiycem.”
“Bak üzülürüm ama, hadi...”
Hızla yanıma geliyor ve olamaz, yorganı çekiyor üzerimden. Bunun beni delirteceğini ya bilmiyor ya da artık hiçbir şey umurunda değil.
“Hadi, kalk.”
“Hayır baba, ben gelmeyeceğim. İnada bindirdim, tamam mı!”
Sonunda yalnız gidiyor bayram namazına. Benim de içim sızlıyor, adamı üzdüm diye. Ayrıca, bayram namazları zevkli olur. Ama en dayanamadığım şey de, birinin bana otomatiğe bağlamış gibi “hadi” deyip durmasıdır. Ama tabii babam yaşıyor olsa ve şimdi gelip bana “hadi” dese sevinirdim, o ayrı.
* Anı için Ekşi Sözlük’ten Chete’ye teşekkürler...
